Karamanoğlu I. Mehmed, Şemseddin Mehmed Bey ya da Karamanoğlu Mehmed Bey (y. 1245 - 1246, Ermenek - 20 Haziran 1277 veya 1278, Mersin), Karamanoğulları Beyliği'nin kurucusu Karaman Bey'in en büyük oğludur. 1263'ten 1278 yılındaki ölümüne kadar hüküm sürmüştür. İktidarı boyunca Moğollarla mücadele içinde bulunmuş ve Anadolu Türklüğünün savunucusu olmuştur. 13 Mayıs 1277'de Konya'da yayımladığı fermanıyla birlikte Türkçeyi Anadolu'da resmî dil ilan etmiştir.


Mehmed Bey'in elinde ferman tutan heykeli, Karaman'da bulunmaktadır.

Karamanoğulları Beyliği, Anadolu Selçuklu Devleti yıkılmadan önce Nureddin Bey tarafından temelleri atılan ve Kerimüddin Karaman Bey tarafından kurulan Larende merkezli beyliktir. Karamanoğlu Mehmet Bey, Türkçeyi beylik sınırları içerisinde konuşulacak dil ilan etmişti ancak zamanla beylikte Farsça resmî dil olmuştur. 13. yüzyılda Anadolu'daki en güçlü Türk beyliği kabul ediliyordu. Beylerinin Afşar boyuna veya Salur boyunun, Karamanlı oymağının, Begbölük uruğunun, Kallaklar tiresine bağlı olduğu belirtilmiştir. Beyliğin halk kitlesi ise çoğunlukla Salur ve Afşar boyuna bağlıdır.


Karamanoğulları Beyliği - Bayrak - (1250-1487)